Açıldı bir kapı girdim içeri Dört duvar tel örgü her yer çevrili Kesti saçımı bir mahkûm berber O an kahrediyor bu ceza evi
Girersen koğuşa kilitlenir kapı Uyutmaz insanı mahkûmun ahı Ne gecesi rahat ne sabahı Kahrediyor insanı bu ceza evi
Dost akraba gelir dinler derdini Düşünür durursun özgür halini Bir de gözü yaşlı o sevgilini Ayırır yıllarca bu ceza evi.
|