Nefret şiirleri - Mektup -17- (Nefret şiir, siir, şiirler, şiir yarışması, şairler, güzel aşk şiirleri şiir, defteri

• Kategoriler
AnaSayfa
19 mayıs şiirleri (27)
23 nisan şiirleri (10)
29 Ekim şiirleri (13)
Akdeniz şiirleri (26)
Ankara şiirleri (1)
Anne siirleri (6)
Arkadaş şiirleri (3)
Arkadaşlık şiirleri (0)
Asker şiirleri (0)
Ayrılık şiirleri (16)
Aşk şiirleri (34)
Baba şiirleri (7)
Barış şiirleri (6)
Bayrak şiirleri (11)
Cezaevi şiirleri (7)
Cumhuriyet bayramı (6)
Doğum günü şiirleri (10)
Dostluk şiirleri (9)
Gurbet şiirleri (7)
Güzel şiirler (0)
Hasret şiirleri (17)
islami şiirler (21)
istanbul şiirleri (0)
izmir şiirleri (14)
Komik şiirler (4)
Memleket şiirleri (11)
Nefret şiirleri (13)
Okul şiirleri (15)
Savaş şiirleri (14)
Sevgi şiirleri (28)
sevgiliye şiirler (0)
Sms şiirleri (27)
Taraftar Şiirleri (11)
vatan şiirleri (0)
Yanlızlık şiirleri (0)
Yeniyıl şiirleri (0)
zafer bayramı (0)
Öğretmen şiirleri (0)
Özgürlük şiirleri (0)
Özlem şiirleri (0)

Mektup -17- (Nefret

İçerimde bir hastalık başladı aniden. Bu öylesine amansız bir hastalık ki asalak gibi tüm duygularımı kemiriyor. Hakim olamıyorum ona, hükmedemiyorum…
Hastalığım ne mi?
Nefret… Nefret… Nefret…
Şimdi, senin yokluğunda her şeyden nefret ediyorum. Eskiden yalnızlığımın, mutluluğumun en yakın sırdaşı olan mavi denizlerden, tatlı sert dalgalardan şimdi nefret ediyorum. Bana yalnızlığımı hatırlatıyor şimdi kıyıya ulaşan her dalga. Şu, bana her zaman romantik gelen, şiirlerimin ilham kaynağı kızıl ufuklardan, güneşin batışından nefret ediyorum.
Biliyor musun? Artık, dünyadan ve şehirlerden de nefret ediyorum. Şehirleri ayıran uzun yollardan da, derin uçurumlardan da nefret ediyorum. Nefretim en çok iki şehirde yoğunlaşıyor. Birincisi ayrılığı tattığım bu şehirden, adına “ayrılıklar şehri” dediğim, gecesine şiire yattığım, gündüzüne umutla baktığım, havasını ciğerime çektiğim bu şehirden nefret ediyorum.
Ve senin yaşadığın şehirden nefret ediyorum. Bana senin yokluğuna ağıtlar yaktırdığı, seni ışıltılı gecelerinde barındırdığı için nefret ediyorum o şehirden. Nefretim o denli yoğun ki... O her gece ışıl ışıl yanan sokak lambalarını teker teker kırıp karanlık katran gecelere mahkum etmek istiyorum. Karanlıklara gömülsün ki karanlıkta kalmak nasılmış anlasın istiyorum.
İşte nefretim böylesine yoğun Hasret Çiçeğim. Bir gün bu nefretim beni öldürebilir.
Ama ben, nefretten değil senin sevginden ölmek istiyorum.
Çabuk dön, ölebilirim…
Alanya,05/04/2002

Okunma: 216